Concert - Septuors en écho

In 2028 vieren we de tweehonderdste verjaardag van Adolphe Blanc. Wie herinnert zich deze violist nog, die tijdens het Tweede Keizerrijk toch zo in de schijnwerpers stond? Dat hij uit het collectieve geheugen is verdwenen, komt met name doordat hij de voorkeur gaf aan kamermuziek in een tijdperk dat alleen maar zwoer bij de opera. Zijn Septet is doordrongen van een elegante en levendige romantiek die, mede dankzij de klarinet, doet denken aan die van Carl Maria von Weber. Dit heerlijke stuk past uitstekend bij het Septet van Beethoven, waarvan het dezelfde bezetting heeft.

Ook dit is een zeer aangenaam partituur, het werk van een briljante jonge musicus, aanbeden door het Weense publiek, met een toon die heel anders is dan de intensiteit die twintig jaar later in zijn strijkkwartetten of pianosonates zal heersen.